Анатоль Кудласевіч, словы Яўгеніі Янішчыц Сумна выблисне шлях

Naka piano Замест сьцяга і Пагоні Курапаты 3 сакавіка 2017 г

1. Песні Птушкі Гамаюн-Нака.

Птушка Вешчая Гамаюн-Нака
Заспявала на Беларусь, — зкак вам.
Людзі, слухайце, што скажу сёння, 
Ёсць прароцтвы на Беларусь, —“Дзённік”.
Я не ведаю колькі жыць будзем,
Час няўмольна заўжды бяжыць, студзіць.

Птушка Вешчая Гамаюн-Нака
Заспявала на Беларусь, — знак вам.

Ты спявай свае песні пой, Птушка!
Абуджай мой народ на бой Стужкай, 
Стужкай белаю з паласой Краснай,
Людзі душамі тут жывуць разны,
Бо ўжо смерць стаіць за спіной блізка,
Курапаты — апошні бой! — склізка!

Птушка Вешчая Гамаюн-Нака, 
Людзі слухаюць і крычаць: “Дзякуй!”
Людзі слухаюць і крычаць: “Дзякуй!”

Беларускі Час аб’яўляюць Ігар Гайшун і Алена Гушча:
6 сакавіка 2017 г. 19 гадзін, 53 хвіліны.

Людзі слухаюць і маўчаць… Як вам?

Пачернел небосвод

Тураўская балада

Анатоль Кудласевіч чытае верш напрыканцы першамайскай акцыі ў Мінску

Курапацкая варта Анатоля Кудласевіча, мантаж Гайшуна, Федарэнка

Анатоль Кудласевіч чытае верш напрыканцы першамайскай акцыі ў Мінску

“Культура” – “культ”! І ў гэтых словах
Не цяжка ўбачыць роду карані,
Бо чалавек трымаецца асновай
За глебу продкаў.
Божа барані
Забыцца нам адкуль мы родам,
Чые нас кормяць агароды,
Датуль завёмся мы народам,
А не жывёл бязродных збродам,
Пакуль шануем карані.

Культура – культ! – містычнае ёсць штосьці
У крэўнай роднасці двух слоў.
Мы топчам дзедаўскія косці –
Зямля жывая! – пот і кроў
Далёкіх прашчураў дзядоў
Цяпер завецца сокамі раллі.
Вы адкажыце мне, дзяды,
Была б зямля такой жа урадлівай,
Калі б на ёй спрадвечна не жылі вы?

“Жыццё” і “жыта” – яшчэ два роднасныя словы.
А колькі іх на ніве роднай мовы
З глыбіняў Духу прарасло,
Каб сёння нас выводзіць на святло.
Чытаць цалкам:  http://vershy.ru/content/karani-rodu